{"id":2070,"date":"2019-08-11T17:33:26","date_gmt":"2019-08-11T15:33:26","guid":{"rendered":"http:\/\/gaq.be\/?p=2070"},"modified":"2019-08-11T17:34:59","modified_gmt":"2019-08-11T15:34:59","slug":"pourquoi-les-institutions-europeennes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gaq.be\/nl\/pourquoi-les-institutions-europeennes\/","title":{"rendered":"Pourquoi les institutions europ\u00e9ennes se sont-elles install\u00e9es ici\u202f?"},"content":{"rendered":"\n
\n \n
\n

Gepubliceerd op<\/span> : 11 augustus 2019 <\/p>\n

\n \n Divers <\/span>\n \n Urbanisme <\/span>\n <\/p>\n <\/div>\n<\/div><\/div>\n\n\n

Why did the European institutions settle here\u202f?<\/strong> – below<\/p>\n\n\n\n

Waarom hebben de Europese instellingen zich hier gevestigd\u202f?<\/strong> – hieronder<\/p>\n\n\n\n

Depuis f\u00e9vrier dernier, une grande frise murale r\u00e9pond \u00e0 ces questions sur la paroi de la station de m\u00e9tro Schuman (direction centre-ville).  <\/p>\n\n\n\n

Pourquoi Bruxelles\u202f?\n Parce que \u00ab\u202fBelgique\u202f\u00bb commence par la lettre B. Pourquoi ce quartier\u202f?\n Parce que des religieuses s\u2019y sont install\u00e9es au 19e<\/sup> si\u00e8cles.  <\/p>\n\n\n\n

Ci-dessous l\u2019histoire des trois stations de la rue de la Loi. L\u2019ensemble des textes accompagn\u00e9 de photos spectaculaires illustrant la transformation profonde de notre quartier est disponible \u00e0 la station Schuman. <\/p>\n\n\n\n

Une initiative de Bruxelles Mobilit\u00e9\/ Mobiliteit in Brussel. Des textes de Philippe Van Parijs, membre du GAQ. <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>1<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le rond-point de la rue de la Loi [photo du rond-point]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Annex\u00e9 par la Ville de Bruxelles en 1853, le territoire situ\u00e9 entre la petite ceinture et le parc du Cinquantenaire est devenu, dans les d\u00e9cennies qui ont suivi, un quartier r\u00e9sidentiel bourgeois dont un rond-point forme le coeur.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Le futur quartier europ\u00e9en est annex\u00e9 \u00e0 la Ville de Bruxelles<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Fond\u00e9e en 1837, la Soci\u00e9t\u00e9 civile pour l\u2019agrandissement et l\u2019embellissement de la Capitale de la Belgique est une soci\u00e9t\u00e9 immobili\u00e8re dirig\u00e9e par Ferdinand de Mee\u00fcs. C\u2019est elle qui fait pression  pour que la Ville de Bruxelles soit agrandie vers l\u2019Est en 1853 aux d\u00e9pens des communes de Saint Josse, Schaarbeek et Etterbeek. Un pont est alors construit au dessus de la vall\u00e9e du Maalbeek pour permettre de tracer l\u2019art\u00e8re centrale d\u2019un nouveau quartier. D\u2019abord appel\u00e9e rue de la Soci\u00e9t\u00e9 civile, celle-ci recevra ensuite le nom de la petite rue dont elle est le prolongement\u202f: rue de la Loi. <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>2  <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le couvent de Berlaymont [photo du jardin avec \u00e9l\u00e8ves]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

En 1864, le couvent des Dames de Berlaymont s\u2019installe \u00e0 l\u2019extr\u00e9mit\u00e9 de la rue de la Loi, encore rurale \u00e0 cette \u00e9poque. Il fonctionne \u00e9galement comme une \u00e9cole pour jeunes filles de familles ais\u00e9es et dispose d\u2019un grand jardin.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Les religieuses de Berlaymont s\u2019installent \u00e0 la campagne<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

La congr\u00e9gation religieuse des Dames de Berlaymont a \u00e9t\u00e9 fond\u00e9e en 1627 dans la demeure de la famille de Berlaymont, \u00e0 proximit\u00e9 de la cath\u00e9drale Saint Michel. Si l\u2019histoire a retenu ce nom, c\u2019est en raison d\u2019une phrase gliss\u00e9e en 1566 par Charles de Berlaymont (1510-1578) \u00e0 Marguerite de Parme, r\u00e9gente des Pays-Bas, face \u00e0 une d\u00e9l\u00e9gation de nobles protestant contre l\u2019Inquisition : \u00ab\u202fN\u2019\u00e9coutez pas, Madame, ce ne sont que des gueux.\u202f\u00bb C\u2019est cette phrase qui a valu au soul\u00e8vement contre la domination espagnole le nom de \u00ab\u202fr\u00e9volte des gueux\u202f\u00bb. Mais ce n\u2019est pas \u00e0 elle que le mot \u00ab\u202fBerlaymont\u202f\u00bb doit d\u2019\u00eatre prononc\u00e9 chaque jour des milliers de fois. C\u2019est au fait que les religieuses ont d\u00e9cid\u00e9 en 1864 de quitter le centre de Bruxelles pour s\u2019installer rue de la Loi et se doter d\u2019un grand jardin qui suscitera un si\u00e8cle plus tard la convoitise du gouvernement belge. <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>3<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le ministre Larock, Adenauer et Schuman  [photo de la c\u00e9r\u00e9monie \u00e0 Louvain]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le 10 janvier 1958, Konrad Adenauer et Robert Schuman sont faits docteurs honoris causa de l\u2019Universit\u00e9 de Louvain. Assis \u00e0 l\u2019extr\u00eame gauche de la photo, pensif, Victor Larock, ministre belge des affaires \u00e9trang\u00e8res, est charg\u00e9 de trouver d\u2019urgence des bureaux pour les premiers fonctionnaires de la Communaut\u00e9 \u00e9conomique europ\u00e9enne<\/em> <\/p>\n\n\n\n

La Belgique est charg\u00e9e d\u2019accueillir les premiers fonctionnaires<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Pr\u00e9par\u00e9 au Ch\u00e2teau de Val-Duchesse (Auderghem) sous la direction du ministre belge des affaires \u00e9trang\u00e8res Paul-Henri Spaak, le trait\u00e9 de Rome est suppos\u00e9 entrer en vigueur le 1er janvier 1958. Mais les \u00e9tats membres ne parviennent pas \u00e0 s\u2019accorder sur le si\u00e8ge de la Communaut\u00e9 \u00e9conomique europ\u00e9enne nouvellement cr\u00e9\u00e9e. L\u2019ordre alphab\u00e9tique fait de la Belgique le premier pays \u00e0 assurer la pr\u00e9sidence de son Conseil. C\u2019est donc Victor Larock, successeur de Spaak, qui est charg\u00e9 de loger provisoirement les premiers fonctionnaires. <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>4<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le premier si\u00e8ge du \u00ab\u202fMarch\u00e9 Commun\u00bb  [photo de Joyeuse Entr\u00e9e]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Un immeuble situ\u00e9 \u00e0 l\u2019Avenue de la Joyeuse Entr\u00e9e, entre la rue de la Loi et l\u2019Avenue de Cortenbergh, accueille pendant quelques ann\u00e9es l\u2019ensemble des fonctionnaires de la Communaut\u00e9 \u00e9conomique europ\u00e9enne<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Le gouvernement belge loue un premier immeuble<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Dans\n l\u2019urgence, le gouvernement belge h\u00e9berge d\u2019abord les premiers \n\u00ab\u202feurocrates\u202f\u00bb bruxellois dans un ancien minist\u00e8re situ\u00e9 rue Belliard. \nPour une solution moins pr\u00e9caire, il prend option sur un immeuble en \nconstruction en bordure du Parc du Cinquantenaire, propri\u00e9t\u00e9 de la \nRoyale belge, une compagnie d\u2019assurances qui sera ult\u00e9rieurement \nabsorb\u00e9e par AXA. La Commission de la Communaut\u00e9 \u00e9conomique europ\u00e9enne \ns\u2019y installe au cours de l\u2019\u00e9t\u00e9 1958. L\u2019immeuble sera d\u00e9moli en 2006 pour\n faire place \u00e0 celui actuellement occup\u00e9 par le Service europ\u00e9en pour \nl\u2019Action ext\u00e9rieure, avec magasins et restaurants au rez-de-chauss\u00e9e \u2014 \npr\u00e9lude \u00e0 une future Piazza Schuman\u202f? <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>5<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le Berlaymont en construction [photo du chantier]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Entam\u00e9\n en 1963, le chantier de l\u2019immeuble destin\u00e9 \u00e0 la Communaut\u00e9 \u00e9conomique \neurop\u00e9enne est synchronis\u00e9 avec celui de la premi\u00e8re ligne de m\u00e9tro \nbruxelloise, reliant la Place de Brouck\u00e8re au rond-point Schuman, ainsi \nqu\u2019avec celui du tunnel routier reliant la rue Belliard \u00e0 l\u2019autoroute de\n Li\u00e8ge.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Le gouvernement belge d\u00e9cide de construire le Berlaymont<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Pressentant\n que le choix d\u2019un si\u00e8ge d\u00e9finitif n\u2019est pas imminent, le gouvernement \nbelge d\u00e9cide de proc\u00e9der \u00e0 la construction d\u2019un immeuble suffisamment \nvaste pour accueillir l\u2019ensemble des fonctionnaires. Fin 1958, il jette \nson d\u00e9volu sur le couvent des religieuses de Berlaymont et son grand \njardin, \u00e0 proximit\u00e9 du premier immeuble, pour y \u00e9difier ce qui deviendra\n le \u00ab\u202fBerlaymont\u202f\u00bb. Entam\u00e9e en 1963, sa construction s\u2019ach\u00e8ve en 1969. \nEn 1991, il est d\u00e9cid\u00e9 de proc\u00e9der \u00e0 une r\u00e9novation en profondeur.  \nDepuis 2004, tous les commissaires europ\u00e9ens y ont \u00e0 nouveau leur \nbureau. Les religieuses, pour leur part, se sont vues offrir un terrain \u00e0\n Argenteuil (Waterloo), o\u00f9 elles ont transf\u00e9r\u00e9 leur \u00e9cole en 1962. <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>6<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le Justus Lipsius en construction [photo du chantier]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

La\n construction du b\u00e2timent du Conseil des Ministres a requis la \ndestruction d\u2019un vaste bloc de maisons. Une des rues ras\u00e9es porte le nom\n de Juste Lipse (1547-1606), professeur aux universit\u00e9s de Louvain et \nLeiden.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Le Berlaymont sert d\u2019aimant pour les autres institutions europ\u00e9ennes.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

D\u00e8s\n avant son ach\u00e8vement, le Berlaymont fonctionne comme un aimant \npuissant. Sans planification d\u2019ensemble, divers investisseurs priv\u00e9s \n\u00e9difient des immeubles avec l\u2019espoir de pouvoir les louer \u00e0 l\u2019une ou \nl\u2019autre institution europ\u00e9enne. Par ailleurs, d\u00e8s 1973, le Conseil des \nministres, initialement localis\u00e9 pr\u00e8s de la gare centrale, exprime le \nsouhait de disposer lui aussi d\u2019un vaste immeuble, de pr\u00e9f\u00e9rence proche \ndu Berlaymont. Ce sera le Justus Lipsius, mis en service en 1995. \nParall\u00e8lement, le Parlement europ\u00e9en installe des bureaux rue Belliard \ndans l\u2019immeuble accueillant aujourd\u2019hui le Comit\u00e9 des r\u00e9gions et le \nComit\u00e9 \u00e9conomique et social. A partir de 1992, il d\u00e9veloppe ses \nactivit\u00e9s \u00e0 proximit\u00e9, sur le site de la gare du Luxembourg, seules les \ns\u00e9ances pl\u00e9ni\u00e8res continuant \u00e0 se tenir pour la plupart \u00e0 Strasbourg. <\/p>\n\n\n\n

El\u00e9ment <\/strong>7<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

L\u2019Europa greff\u00e9 sur le R\u00e9sidence-Palace [photo actuelle du Europa et du R\u00e9sidence-Palace]<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Le\n R\u00e9sidence-Palace est un immeuble r\u00e9sidentiel de luxe datant des ann\u00e9es \n1930, dot\u00e9 d\u2019une piscine int\u00e9rieure et d\u2019une salle de spectacle. \nL\u2019immeuble Europa du Conseil europ\u00e9en, achev\u00e9 en 2016, est \u00e9difi\u00e9 dans \nl\u2019espace qui le s\u00e9pare du Justus Lipsius.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

L\u2019Europa consacre Bruxelles comme capitale de l\u2019Union europ\u00e9enne<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

R\u00e9uni\n \u00e0 Nice en 2001, le Conseil europ\u00e9en d\u00e9cide d\u2019organiser \u00e0 l\u2019avenir \u00e0 \nBruxelles l\u2019ensemble de ses r\u00e9unions r\u00e9guli\u00e8res. Cette d\u00e9cision met fin \nau mythe de la\u202fcapitale tournante et enhardit les dirigeants europ\u00e9ens \u00e0\n parler, \u00e0 propos de Bruxelles, de \u00ab\u202fla capitale de l\u2019Union \neurop\u00e9enne\u202f\u00bb. Elle conduit aussi \u00e0 la d\u00e9cision de doter le Conseil des \nchefs de gouvernement d\u2019un immeuble distinct, adjacent \u00e0 celui du \nConseil des Ministres, et accol\u00e9 au R\u00e9sidence-Palace.  Ce sera l\u2019immeuble Europa, en forme de lanterne, dont la construction commence en 2011. <\/p>\n\n\n\n

Bandeau inf\u00e9rieur<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Les stations de la rue de la Loi<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Mise\n en service en 1855,  la ligne de chemin de fer reliant Bruxelles \u00e0 \nNamur partait de la gare de Bruxelles-Luxembourg, longtemps appel\u00e9e gare\n du Quartier L\u00e9opold, le nom du premier roi des Belges ayant \u00e9t\u00e9 donn\u00e9 \u00e0\n l\u2019ensemble du quartier. Bien avant la jonction entre les gares du Nord \net du Midi, une voie de chemin de fer \u00e0 ciel ouvert relie la gare du \nQuartier L\u00e9opold \u00e0 la gare du Nord. Une station ferroviaire en bois est \nconstruite en 1879 \u00e0 l\u2019angle de la rue de la Loi et du boulevard \nCharlemagne. Elle est remplac\u00e9e quelques d\u00e9cennies plus tard par une \nstation d\u2019essence. Celle-ci dispara\u00eet \u00e0 son tour au moment de la \ndestruction du couvent et de la construction du Berlaymont, et le \ntransport en commun se r\u00e9approprie le site: l\u2019un des principaux acc\u00e8s \naux stations de train et de m\u00e9tro Schuman se trouve aujourd\u2019hui \u00e0 \nl\u2019emplacement pr\u00e9cis de l\u2019ancienne station en bois. <\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Why did the European institutions settle here\u202f?<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>1<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The roundabout on the rue de la Loi<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Annexed\n by the City of Brussels in 1853, the territory situated between \nBrussels\u2019 inner ring and the Cinquantenaire Park became, in the decades \nthat followed, a bourgeois residential neighbourhood with a roundabout \nat its heart.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

The future European neighbourhood is annexed to the City of Brussels<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The Soci\u00e9t\u00e9 civile pour l\u2019agrandissement et l\u2019embellissement de la Capitale de la Belgique<\/em>, a real estate company founded in 1837 by Ferdinand de Mee\u00fcs, lobbied for the City of Brussels to be expanded to the east at the expense of the municipalities of Saint Josse, Schaarbeek and Etterbeek.  After the 1853 expansion, a bridge was built above the Maalbeek valley to permit the construction of the new neighbourhood\u2019s main street. At first called \u201crue de la Soci\u00e9t\u00e9 civile\u201d, it was\u202flater given the name of the short street of which it was an extension: \u201crue de la Loi\u201d. <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>2<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The Berlaymont convent<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

In 1864, the Dames de Berlaymont\n convent settled at the far end of the rue de la Loi, still rural at \nthat time. It also served as a school for young girls of well-to-do \nfamilies and possessed a large garden.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

The Berlaymont nuns take up residence in the countryside<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The religious order of the Dames de Berlaymont was founded in 1627 in the residence of the Berlaymont\n family, close to the cathedral. The reason why this name still features\n in history books holds in a single sentence. In 1566, Charles de Berlaymont (1510-1578) whispered to Margaret of Parma, the regent of the Low Countries, in front of a delegation of Brussels noblemen protesting against the Inquisition: \u2018Don\u2019t listen Madame, they are nothing but beggars (gueux<\/em>).\u2019  It is this sentence which earned the uprising against Spanish domination the name of \u2018revolt of the Geuzen\u2019<\/em>. But it is not because of it that the word \u2018Berlaymont\u2019\n is still pronounced thousands of times each day. It is rather because \nin 1864 the nuns decided to move from the centre of Brussels to a site \nalongside the rue de la Loi, with a large garden which a century later \nwas to arouse the interest of the Belgian government. <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>3<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Minister Larock, Adenauer and Schuman<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

On the 10<\/em>th<\/sup><\/em> of january \n 1958, Konrad Adenauer and Robert Schuman received honorary degrees from\n the University of Louvain. Sitting on the very left of the photo, \npensive, Victor Larock, the Belgian Minister of Foreign Affairs, had to \nurgently find offices for the first officials of the European Economic \nCommunity.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Belgium is tasked with accommodating the first officials<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The\n Treaty of Rome, which created European Economic Community, was prepared\n at the castle of Val-Duchesse (in the Brussels municipality of \nAuderghem) under the leadership of the Belgian Minister of Foreign \nAffairs, Paul-Henri Spaak. It was supposed to come into effect on the 1st<\/sup>\n of January 1958, but the Member States had not been able to come to an \nagreement about the headquarters of the new institution. Alphabetical \norder made Belgium the first country to assume presidency of its \nCouncil. It was thus Victor Larock, Spaak\u2019s successor, who was tasked \nwith providing provisional accommodation to the first officials of the \nEuropean Economic Community.   <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>4<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The first headquarters of the \u2018Common Market\u2019<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

A building situated on Avenue de la Joyeuse Entr\u00e9e, between rue de la Loi and Avenue de Cortenbergh, accommodated for several years all the officials of the European Economic Community.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

The Belgian government rents a first building<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

As an emergency measure, the Belgian government initially housed the first Brussels \u2018Eurocrats\u2019 in a former ministry located on rue Belliard. As a less precarious solution, it took an option on a building under construction next to the Cinquantenaire Park, property of the Royale Belge<\/em>, an insurance company that would later be taken over by AXA. The European Economic Community\u2019s Commission moved in during the summer of 1958. The building was demolished in 2006 to make way for the one currently occupied by the European External Action Service, with shops and restaurants on the ground floor \u2014 a prelude to a future Piazza Schuman? <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>5<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The Berlaymont under construction<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Initiated\n in 1963, the construction of the building intended for the European \nEconomic Community was synchronised with that of the first Brussels \nmetro line, linking the Place de Brouck\u00e8re to the Schuman roundabout, and with that of the car tunnel connecting rue Belliard to the motorway to Li\u00e8ge.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

The Belgian government decides to build the Berlaymont<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Sensing\n that no decision regarding a permanent headquarters was imminent, the \nBelgian government decided to undertake the construction of a building \nlarge enough to accommodate all the officials. At the end of 1958, it \nset its sights on the convent of the Berlaymont nuns and its spacious garden, close to the initial building, in order to build what was to become the \u2018Berlaymont\u2019.\n Initiated in 1963, its building was completed in 1969. In 1991 it was \ndecided that a thorough renovation should be carried out. Since 2004 the\n offices of all European Commissioners are again located there. The \nnuns, for their part, were offered land in Argenteuil (Waterloo), where \nthey transferred their school in 1962. <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>6<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The Justus Lipsius under construction<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The\n construction of the Council of Ministers\u2019 building required the \ndemolition of a vast block of houses. One of the roads razed to the \nground bore the name of Justus Lipsius (1547-1606), a professor at the \nUniversities of Louvain and Leiden<\/em> <\/p>\n\n\n\n

The Berlaymont serves as a magnet for the other European institutions.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Even before its completion, the Berlaymont\n functioned as a powerful magnet. Without any overall planning, various \nprivate investors erected buildings in the hope of being able to lease \nthem to some European institution. In addition, in 1973 the Council of \nMinisters, initially located near Brussels\u2019 Central Station, expressed \nthe wish to also be housed in a large building, preferably close to the Berlaymont.\n This led to the construction of the Justus Lipsius, inaugurated in \n1995. Over the same period, the European Parliament installed some \noffices on rue Belliard in the building that currently accommodates the \nCommittee of the Regions and the Economic and Social Committee. Since \n1992 it has been expanding its activities nearby, on the site of the \nBrussels-Luxembourg train station, with Strasbourg only continuing to \nhost most of the plenary sessions. <\/p>\n\n\n\n

Item <\/strong>7<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The Europa grafted onto the R\u00e9sidence-Palace<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The R\u00e9sidence-Palace\n is a luxury residential building dating from the 1930s, equipped with \nan indoor swimming pool and a theatre. The European Council\u2019s Europa \nbuilding, completed in 2016, was built in the space separating it from \nthe Justus Lipsius.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

The Europa building consecrates Brussels as <\/strong>the<\/em><\/strong> capital of the European Union<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Meeting\n in Nice in 2001, the European Council decided that henceforth all its \nregular meetings would be organized in Brussels. This decision put an \nend to the myth of a rotating capital and emboldened European leaders to\n refer to Brussels as \u2018the<\/em>\n capital of the European Union.\u2019 It also led to the decision to provide \nthe European council of heads of government with a separate building, \nadjacent to that of the Council of Ministers and attached to the R\u00e9sidence-Palace.  This became the lantern-shaped Europa building, whose construction commenced in 2011. <\/p>\n\n\n\n

Bandeau inf\u00e9rieur<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

The stations of the rue de la Loi<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Inaugurated in 1855, the railway line connecting Brussels and Namur started at the Bruxelles-Luxembourg\n station, for a long time called the Quartier L\u00e9opold station, the name \nof Belgium\u2019s first king having been given to the whole neighbourhood. \nWell before the junction between Brussels\u2019 North and South stations, an open air\n railway line connected the Quartier L\u00e9opold station to the North \nstation. A wooden railway station was built in 1879 on the corner of rue\n de la Loi and boulevard Charlemagne. It was replaced several decades \nlater by a petrol station. The latter disappeared in turn when the \nconvent was demolished and the Berlaymont built.  Public transport then reappropriated the site: one of the main entrances to the Schuman train and metro stations is today located on exactly the same spot as the old wooden train station. <\/p>\n\n\n\n

\n\n\n\n

Waarom hebben de Europese instellingen zich hier gevestigd\u202f?<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>1 <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De rotonde van de Wetstraat <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het gebied<\/em>\n tussen de kleine ring en het Jubelpark werd in 1853 ingelijfd door de \nStad Brussel en groeide in de daaropvolgende decennia uit tot een <\/em>burgerlijke<\/em> <\/em>woonwijk waarvan een rotonde het hart vormt<\/em>. <\/em> <\/p>\n\n\n\n

De toekomstige Europese wijk wordt bij de Stad Brussel ingelijfd<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

In 1837 wordt de vastgoedmaatschappij ‘Soci\u00e9t\u00e9 civile pour l\u2019agrandissement et l\u2019embellissement de la Capitale de la Belgique’ door Ferdinand de Mee\u00fcs opgericht. Door de ontwikkelingsdruk van deze maatschappij wordt de Stad Brussel in 1853 in oostelijke richting uitgebreid, ten koste van de gemeenten Sint-Joost, Schaarbeek en Etterbeek. Nadien bouwt men een brug over de vallei van de Maalbeek om op die manier de centrale verkeersader van een nieuwe wijk aan te leggen. Oorspronkelijk werd deze straat ‘rue de la Soci\u00e9t\u00e9 civile’ genoemd, maar na verloop van tijd nam ze de naam over van de korte straat waarvan ze het verlengde vormde: de Wetstraat. <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>2  <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het klooster van Berlaymont <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

In 1864 vestigt het <\/em>klooster van de<\/em> Dames <\/em>van<\/em> <\/em>Berlaymont zich aan het einde van de Wetstraat<\/em>,<\/em> in een <\/em>omgeving die <\/em>op dat moment nog landelijk <\/em>oogt<\/em>. Het klooster doet <\/em>ook<\/em> <\/em>dienst als school voor meisjes uit welgestelde gezinnen en <\/em>beschikt over<\/em> een grote tuin. <\/em> <\/p>\n\n\n\n

De kloosterzusters van Berlaymont vestigen zich op het platteland<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De kloosterorde van de Dames van Berlaymont wordt in 1627 opgericht in de woning van de familie de Berlaymont, nabij de Kathedraal. Dat de naam van deze familie in de loop van de geschiedenis bewaard is gebleven, is te danken aan \u00e9\u00e9n zin. Toen Margaretha van Parma, landvoogdes van de Nederlanden, in 1566 een delegatie Brusselse edelen ontving die hun protest tegen de inquisitie kenbaar wilden maken, heeft Charles de Berlaymont (1510-1578) haar toegefluisterd: “Luister niet naar hen, Madame, het zijn slechts geuzen.” Maar het is niet door deze zin dat het woord ‘Berlaymont’ elke dag nog duizenden keren\n uitgesproken wordt. Dat heeft eerder te maken met het feit dat de \nkloosterzusters in 1864 beslisten om het centrum van Brussel in te \nruilen voor een locatie langs de Wetstraat en daar een grote tuin aan te\n leggen, waarop de Belgische regering een eeuw later haar oog zou laten \nvallen. <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>3 <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Minister Larock met Adenauer en Schuman  <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Op\n 10 januari 1958 mogen Konrad Adenauer en Robert Schuman een \neredoctoraat van de Universiteit van Leuven in ontvangst nemen. Uiterst \nlinks op de foto<\/em>, in gedachten verzonken,<\/em> zien we Victor Larock, de Belgische <\/em>m<\/em>inister <\/em>van Buitenlandse Zaken, belast met de taak om <\/em>dringend<\/em> <\/em>kantoren te vinden voor de eerste ambtenaren van de Europese Economische Gemeenschap.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Belgi\u00eb wordt belast met de taak om snel een onderkomen te vinden voor de eerste ambtenaren<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het Verdrag van Rome wordt voorbereid op het Kasteel Hertoginnedal in Oudergem, onder leiding van Paul-Henri Spaak, de Belgische minister van Buitenlandse Zaken. Het zou op 1 januari 1958 in werking moeten treden. Maar de lidstaten slagen er niet in om het eens te worden over de zetel van de zopas opgerichte Europese Economische Gemeenschap. Op basis van de alfabetische volgorde wordt Belgi\u00eb het eerste land dat het voorzitterschap van de Raad mag opnemen. Zo krijgt Victor Larock, de opvolger van Spaak, de taak toevertrouwd om een voorlopig onderkomen te vinden voor de eerste ambtenaren van de nieuwe Gemeenschap. <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>4 <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De eerste zetel van de ‘Gemeenschappelijke markt’ <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Een\n gebouw gelegen aan de Blijde Inkomstlaan, tussen de Wetstraat en de \nKortenberglaan, huisvest gedurende enkele jaren alle ambtenaren van de \nEuropese Economische Gemeenschap.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

De Belgische regering huurt een eerste gebouw <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

In allerijl brengt de Belgische regering de eerste Brusselse ‘eurocraten’ in een voormalig ministerie in de Belliardstraat onder. Met het oog op een minder onzekere oplossing neemt ze een optie op een gebouw in aanbouw aan het Jubelpark dat eigendom is van Royale Belge, een verzekeringsmaatschappij die later zou opgaan in AXA. De Commissie van de Europese Economische Gemeenschap neemt er in de zomer van 1958 haar intrek in. Het\n gebouw wordt in 2006 afgebroken om plaats te maken voor het pand dat \nvandaag gebruikt wordt door de Europese dienst voor extern optreden en \ndat op de benedenverdieping meerdere winkels en restaurants bevat \u2013 de \nvoorafspiegeling van een toekomstige Piazza Schuman?” <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>5 <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het Berlaymontgebouw in aanbouw<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De werken aan het <\/em>gebouw dat <\/em>voor de Europese Economische Gemeenschap bestemd <\/em>is, <\/em>gaan in 1963 van start<\/em>.<\/em> <\/em>O<\/em>p <\/em>hetzelfde moment <\/em>starten ook<\/em> <\/em>de werken aan de eerste metrolijn van Brussel<\/em>,<\/em>\n die het De Brouck\u00e8replein met het Schumanplein verbindt, en aan de \nwegtunnel die de Belliardstraat met de snelweg naar Luik verbindt.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

De Belgische regering beslist om het Berlaymont<\/strong>gebouw<\/strong> <\/strong>op <\/strong>te <\/strong>richten<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Doordat\n ze aanvoelt dat de keuze van een definitieve zetel nog niet meteen voor\n morgen is, beslist de Belgische regering om een gebouw op te trekken \ndat voldoende groot is om alle ambtenaren in onder te brengen. Eind 1958\n laat ze haar keuze daarbij vallen op het klooster van Berlaymont met zijn grote tuin, nabij het oorspronkelijke gebouw van de Blijde Inkomstlaan, om er het latere ‘Berlaymontgebouw’ op te richten. De werken starten in 1963 en zijn klaar in 1969. In 1991 wordt beslist om een grondige renovatie uit te voeren. Sinds 2004 hebben alle Europese commissarissen er opnieuw hun kantoor. De kloosterzusters krijgen van hun kant een domein in Argenteuil (Waterloo) aangeboden, waarnaar ze in 1962 hun school verhuizen. <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>6 <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het Justus Lipsius<\/strong>gebouw<\/strong> in aanbouw <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Om het gebouw van de Raad van <\/em>M<\/em>inisters <\/em>te\n kunnen optrekken, moet er een groot huizenblok afgebroken worden. Een \nvan de straten die daarbij zullen verdwijnen, draagt de naam van Justus \nLipsius (1547-1606)<\/em>,<\/em> die professor aan de universiteiten van Leuven en Leiden<\/em> <\/em>was<\/em>.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Het Berlaymontgebouw werkt als een magneet op de andere Europese instellingen<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Zodra het voltooid is, oefent het Berlaymontgebouw een sterke aantrekkingskracht uit. Zonder enig overkoepelend plan trekken verschillende investeerders daardoor her en der gebouwen op in de hoop ze te kunnen verhuren aan een of andere Europese instelling. Bovendien uit de Raad van Ministers vanaf\n 1973 de wens om eveneens over een groot gebouw te beschikken, bij \nvoorkeur in de buurt van het Berlaymontgebouw. Dat zal uiteindelijk \nuitmonden in de realisatie van het Justus Lipsiusgebouw, dat in 1995 in gebruik genomen wordt. In diezelfde periode komen er kantoren van het Europees Parlement in de Belliardstraat. Vanaf 1992 breidt het Parlement zijn activiteiten uit in\n de buurt, op de site van het station Brussel-Luxemburg, waarna alleen \nnog het merendeel van de plenaire vergaderingen in Straatsburg gehouden \nwordt. <\/p>\n\n\n\n

Element <\/strong>7 <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Het Europagebouw en de Residence Palace <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De Residence Palace is een luxueus <\/em>flat<\/em>gebouw <\/em>uit<\/em> de jaren 1930 dat voorzien is van een binnenzwembad en een <\/em>theater<\/em>.\n Het Europagebouw van de Europese Raad wordt voltooid in 2016 en is \nopgetrokken op de ruimte die de Residence Palace van het Justus \nLipsiusgebouw scheidde.<\/em> <\/p>\n\n\n\n

Europa bevestigt de status van Brussel als hoofdstad van de Europese Unie<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

Op\n de top in Nice van 2001 beslist de Europese Raad om voortaan alle \nreguliere bijeenkomsten in Brussel te organiseren. Met deze beslissing \nkomt er een einde aan de mythe van de wisselende hoofdstad en durven Europese leiders naar Brussel als de “hoofdstad van de Europese Unie” te verwijzen. Het leidt ook tot het besluit om de Raad van regeringsleiders een apart gebouw te geven dat naast dat van de Raad van Ministers gelegen is en tegen de Residence Palace aanleunt. Dat wordt het Europagebouw, in de vorm van een lantaarn, waarvan de bouw in 2011 van start gaat. <\/p>\n\n\n\n

Onderste tekstvak<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De stations van de Wetstraat <\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De spoorlijn Brussel-Namen werd in 1855 in gebruik genomen en vertrok vanaf het station Brussel-Luxemburg,\n dat lange tijd het station Brussel-Leopoldswijk heette, naar de eerste \nkoning der Belgen waarnaar ook de hele wijk vernoemd is. Lang voordat de\n verbinding tussen de stations Brussel-Noord en Brussel-Zuid een feit \nwas, verbond een bovengrondse spoorlijn het station Brussel-Leopoldswijk\n al met het station Brussel-Noord. In 1879 wordt er een houten treinstation opgetrokken op de hoek van de Wetstraat en de Karel de Grotelaan. Enkele decennia later maakt dit station plaats voor een tankstation. Ook dat verdwijnt op zijn beurt bij de afbraak van het klooster en de oprichting van het Berlaymontgebouw. Het openbaar vervoer eigent zich nadien de plek opnieuw toe: een van de hoofdingangen van het huidige trein- en metrostation Schuman bevindt zich precies op de locatie van het vroegere houten treinstation. <\/p>\n\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Why did the European institutions settle here\u202f? – below Waarom hebben de Europese instellingen zich hier gevestigd\u202f? – hieronder Depuis f\u00e9vrier dernier, une grande frise murale r\u00e9pond \u00e0 ces questions […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_EventAllDay":false,"_EventTimezone":"","_EventStartDate":"","_EventEndDate":"","_EventStartDateUTC":"","_EventEndDateUTC":"","_EventShowMap":false,"_EventShowMapLink":false,"_EventURL":"","_EventCost":"","_EventCostDescription":"","_EventCurrencySymbol":"","_EventCurrencyCode":"","_EventCurrencyPosition":"","_EventDateTimeSeparator":"","_EventTimeRangeSeparator":"","_EventOrganizerID":[],"_EventVenueID":[],"_OrganizerEmail":"","_OrganizerPhone":"","_OrganizerWebsite":"","_VenueAddress":"","_VenueCity":"","_VenueCountry":"","_VenueProvince":"","_VenueState":"","_VenueZip":"","_VenuePhone":"","_VenueURL":"","_VenueStateProvince":"","_VenueLat":"","_VenueLng":"","_VenueShowMap":false,"_VenueShowMapLink":false,"footnotes":""},"categories":[145,144],"tags":[],"class_list":["post-2070","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-divers","category-urbanisme"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2070","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2070"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2070\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2072,"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2070\/revisions\/2072"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2070"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2070"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gaq.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2070"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}